Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Wybitni twórcy literatury – część 1

Pierwsza część wpisu o wybitnych twórcach literatury

Dante Alighieri (1265 – 1321)

Urodził się we Florencji, w zamożnej rodzinie szlacheckiej. Od wczesnej młodości dzielił swoje życie pomiędzy działalność polityczną i twórczość literacką. W roku 1302 zmuszony został do emigracji. Dużo podróżował po Europie i pisał kolejne utwory. Boską Komedię rozpoczął pisać w 1307 roku. Dante zyskał miano ojca języka włoskiego i największego poety Półwyspu Apenińskiego. Zmarł na wygnaniu w Rawennie, pełen goryczy na skutek rozłąki z rodziną i ojczystą Florencją.

Św. Augustyn (354 – 430)

Początkowo był zwolennikiem manicheizmu. Po wyjeździe z Afryki do Rzymu i Mediolanu nawrócił się na katolicyzm. W 387 roku przyjął chrzest, w 391 święcenia kapłańskie, a w 396 otrzymał sakrę biskupią w Hipponie (w Afryce Pn. ). Augustyn ogłoszony ojcem i doktorem Kościoła zapisał się jako jeden z najoryginalniejszych i twórczych pisarzy chrześcijańskich.

Marek Aureliusz (121 – 180)

Urodził się w rodzinie zamożnych patrycjuszy rzymskich, pochodzenia hiszpańskiego, zasłużonych w służbie Cesarstwu. Otrzymał znakomite wykształcenie. W roku 161 został cesarzem rzymskim. Pomimo, iż w czasie jego rządów Cesarstwo gnębiły wojny, zarazy i klęski żywiołowe, cesarz-filozof zyskał u potomnych opinię mądrego i sprawiedliwego władcy. Rozmyślania stanowią jedno z najznakomitszych świadectw filozofii stoickiej. W jej duchu żył i postępował.

George Berkeley (1685 – 1753)

Po ukończeniu studiów teologicznych w Dublinie w roku 1707 przyjął święcenia kapłańskie i został duchownym anglikańskim. W roku 1734 objął biskupstwo w Cloyne w Irlandii. Najważniejsze dzieło filozoficzne, Traktat o zasadach poznania ludzkiego ogłosił w roku 1710, jego wersja popularna, czyli Trzy dialogi miedzy Hylasem a Filonousem ukazały się trzy lata później. System Berkeleya stanowił dość niezwykłe połączenie, panującego wówczas na Wyspach Brytyjskich, empiryzmu z radykalnym immanentyzmem metafizycznym. Dowodził, iż świat materialny nie istnieje, stanowi jedynie zespół wrażeń postrzegającego podmiotu. Rzeczywistość przedmiotowa jest tylko wytworem idei poznającego umysłu. Posiadał wszechstronną wiedzę i odwagę w głoszeniu swoich przekonań.

Mikołaj Bierdiajew (1874 – 1948)

Po okresie fascynacji marksizmem zostaje jego krytykiem i wyznawcą światopoglądu chrześcijańskiego. W 1922 roku, z grupą intelektualistów, zostaje wydalony z Rosji. Osiedla się w Paryżu. Bierze aktywny udział w życiu intelektualnym, wydaje czasopismo religijno-filozoficzne Put`, zakłada Akademię Religijno-Filozoficzną, współpracuje ściśle z francuskimi personalistami. Uważany jest za najwybitniejszego myśliciela rosyjskiego XX wieku. Autor 43 książek i 440 artykułów.